Trouwste luisteraar Wereldomroep stopt ermee

Na 51 jaar luisteren gaat de stekker er noodgedwongen uit

door Conny van den Bor

19 september 2008

Er zijn van die mails die je onmiddellijk raken. Wiebe Slager schreef er zo een. Vanuit Zuid-Australië meldde hij ons dat hij 'door omstandigheden zeer tot zijn spijt gedwongen is niet meer te luisteren naar de dagelijkse uitzendingen van Radio Nederland Wereldomroep via de kortegolf'.

Waarschijnlijk is Wiebe de oudste (91 jaar), en in ieder geval een van de trouwste luisteraars van de Wereldomroep. In 1957 emigreerde hij samen met zijn vrouw Jans en hun zes kinderen naar Zuid-Australië. Na 24 jaar werken bij de A.K.U. Kunstzijde fabriek in Ede had hij het wel gezien in Nederland. Maar toch wou Wiebe op de hoogte blijven, en dus nam hij een 'heel goed radiotoestel' mee.

51 jaar lang, dag in, dag uit
Op het schip De Waterman verloor Wiebe ergens op de Middellandse Zee het contact met Hilversum 1 en 2, maar de Wereldomroep bleef helder doorkomen. En dus luisterde Wiebe Slager 51 jaar lang, dag in, dag uit, naar de nieuws- en sportberichten van de Wereldomroep. Bovendien stuurde hij de laatste 30 jaar elke maand een ontvangstrapport naar RNW waarin hij trouw verslag deed van de ontvangst in Zuid-Australië.

L-vormige antenne
En nu komt daar dus een einde aan. Noodgedwongen. Jans (93 jaar) is helaas dementerend en kon niet meer in haar eigen huis blijven wonen. Daarom verkaste het echtpaar Slager onlangs naar een verzorgingsflat. "In mijn oude huis had ik een L-vormige antenne op het dak, waardoor ik een vrij goede ontvangst had, maar zo'n lange antenne mag niet op het dak van de verzorgingsflat."

Gelukkig kan Wiebe wel naar BVN televisie kijken. En inmiddels kan hij drie radiostations uit Nederland ontvangen, maar daar begint hij niet aan. Hij heeft nu eenmaal zijn hart verpand aan de korte golf. "Dat is iets bijzonders omdat je alles zelf moet doen. Je moet zelf het station zoeken en priegelen om het geluid en de ontvangst goed te krijgen. Ik had vaak storing. Het ene jaar was het geluid verschrikkelijk en dan weer vrij goed. Dat is leuk."

Zenuwinzinking
"Ik luisterde altijd naar het nieuws, want op de Australische tv was natuurlijk nooit iets over Nederland. Via de Wereldomroep had ik zo echt een band met thuis en dat heeft veel voor me betekend." Overigens bleef het bij het volgen van de actualiteiten, voor de rest had Wiebe niet zo'n boodschap aan Nederland. "Ik was niet meer geïnteresseerd in de politiek en die dingen. In Nederland was ik altijd veel te druk geweest, waardoor ik uiteindelijk thuis kwam te zitten met een zenuwinzinking. Om helemaal opnieuw te beginnen zijn we naar Australië gegaan en heb ik me bewust een beetje afzijdig gehouden."

De sport met Wiebe Slager
Naast de actualiteiten was Wiebe gespitst op de voetbaluitslagen. Daardoor kreeg hij een extra band met de Wereldomroep. "Ik verzorgde hier voor de Hollandse gemeenschap iedere week een kort radioverslag met de Nederlandse voetbaluitslagen. Die kreeg ik op maandagmorgen via Peter van Brakel, oud-hoofdredacteur van RNW. Hij stuurde me ook brieven met tips voor het programma."

"Uiteindelijk bleek Peter zelfs familie van mijn vrouw en zijn ze hier op bezoek geweest. Dat was heel bijzonder, want we waren toen zelf op vakantie met de caravan in de staat Victoria. Voor de caravan hebben we toen samen naar de voetbaluitslagen geluisterd met de wereldontvanger. En toen we een keer in Nederland waren, ben ik nog op bezoek geweest bij de Wereldomroep."

Geen spijt
De familie Slager kwam in 1957 terecht in Adelaide, waar Wiebe jaren voor General Motors werkte. Daarnaast haalde Wiebe een diploma als trainer van de Australische voetbalbond. Hij trainde diverse clubs en werd bovendien voorzitter van de Hollandse voetbalclub Orange.

Hoewel er één kind overleed, kijkt Wiebe terug op een goede tijd in Australië. "We hebben geen spijt en ook geen heimwee. Ik heb hier altijd werk gehad en onze kinderen hebben een vakopleiding kunnen volgen. Mijn twee oudste zoons waren heel goed in voetbal en mijn kleinzoon Rob heeft zelfs in de national league gespeeld. Ik heb 15 kleinkinderen en 28 achterkleinkinderen. Dat is niet niks."

Het allerbeste
Familie in het algemeen is een andere interesse van Wiebe. Dat groeide uit tot het opzetten van familiestambomen op internet. "Ik was een van de eersten met een internetaansluiting hier en heb inmiddels een familiebestand van 6000 mensen. Iedere dag komen er meer mensen bij." Wiebe mag dan 91 zijn en in een verzorgingsflat wonen, achter de geraniums zitten is er niet bij. "Ik rij nog auto, ik heb mijn leven bij de A.K.U. in Ede opgeschreven en op internet gezet en kruip elke dag achter de computer. Ik zou natuurlijk via internet naar de radio kunnen luisteren, maar ja... Aan alles komt een eind. In ieder geval wens ik Radio Nederland het allerbeste voor de toekomst, vergeten zal ik jullie niet."

Foto boven: Wiebe Slager in de jaren 50 aan het werk bij de A.K.U. (later Enka) in Ede.