Rondleiding

Vorige maand in ons nieuwe blad hebt u kunnen lezen over het grote aantal meisjes, dat in de twintiger jaren in ons bedrijf heeft gewerkt. Nog niet zo lang geleden was één van deze meisjes hier op bezoek. Dat was op een familieledenrondleiding en we zaten bij elkaar in vergaderzaal "Zuid". U kent dat wel. We hadden de dia's vertoond van het fabricageproces, ook de inleiding was reeds gepasseerd, toen een oudere dame, die helemaal vooraan zat (ze wilde niets missen) ging staan. "Meneer, mag ik wat vragen? Vroeger heb ik hier ook gewerkt in de haspelkamer, maar is die afdeling er niet meer?" "Nee mevrouw, die afdeling is al in uw tijd of kort daarna opgeheven vanwege een andere werkmethode." Zij bleef staan. "Mijn kleinzoon werkt nu hier en ik zou het allemaal nog graag eens willen zien." "U zult zien dat er veel is veranderd" was het antwoord.

 "Meneer, ik heb ook eens een boete gehad van een kwartje. De cheffin vond dat ik te lang op de WC had gezeten. Maar meneer, ik moest toen toch echt nodig." Ze wilde ons overtuigen, maar toen hield zij op. Van haar gezicht was leesbaar...ja, dat kan ik allemaal niet zeggen. Haar gezicht klaarde opeens op. "Ik ben dat nooit vergeten en weet u waarom?" De hele zaal luisterde aandachtig mee. "Het gebeurde 's morgens op 31 januari 1938 en ... op die morgen werd er een prinsesje geboren, nu dan onze koningin Beatrix. Wij waren toen allemaal blij en er was een dolle pret. En wat gebeurde met alle boetes van die dag: vanwege de geboorte werden ze ingetrokken. Meneer, we waren blij met het prinsesje, maar ik was nog blijer voor dat kwartje, want dat was heel wat in die tijd."  

Later spraken we haar nog in het bedrijf. Ze schudde haar hoofd. "Wat is het veranderd. Toen heb ik eigenlijk nooit de fabriek gezien, je mocht de afdeling ook niet uit. Ook daar kreeg je een boete voor." Haar ogen glinsterden en vertrouwelijk zei ze, dicht bij mijn oor: "ze hadden heel wat te stellen hoor, met al die meiden, maar we hebben wat afgelachen." Wat wil je, ze was toen 16 jaar.