Welkom bij de historie van Enka-Ede


Public relations in 1946

Het begrip public relations was in 1946 nog volkomen onbekend bij het grote publiek. Toch werd in die tijd al ingespeeld op de belangstelling en vragen, die men toonde voor onze bedrijven en processen. In de Spindop van maart 1946 (u weet wel, de voorganger van Akzo Report) lazen wij een artikel, dat wij graag nog eens willen plaatsen. Het geeft namelijk een beeld, hoe de situatie was in die tijd. Let wel, 44 jaar geleden.
Vooral de zogenaamde achterkant van de brief is kostelijk om te lezen. U moet het lezen in het beeld van een textielschaarste en de onbekendheid van de schooljuffrouw, dat AKU geen kleding maakt.
Aldus: Afdeling verkoop kreeg één dezer dagen een briefje doorgezonden, dat in Ede ontvangen was. De voorkant van het blaadje papier uit een schoolschrift had het kind gebruikt om het volgende te schrijven:

================

"Beste mijnheer,

Wij leren nu in school de provincie Gelderland. De juffrouw heeft verteld dat er in Arnhem kunstzijdefabrieken zijn. Nu willen wij heel vriendelijk wat vragen. Wij zouden zo graag wat reclame-artikelen hebben voor de klas. Zoudt u ons daar misschien aan kunnen helpen? Wij bedanken u bij voorbaat hartelijk. Vele groeten van onze hele klas, maar vooral van mij.

Aaltje Kras."

================

Niet alleen dat het briefje aardig en leuk is, het geeft toch ook wel een bewijs dat er in ons onderwijs het één en ander veranderd is. In uw en mijn tijd hebben we misschien ook geleerd dat er kunstzijdefabrieken zijn, maar we kwamen niet op het idee om aan de fabrieken een briefje te schrijven voor reclame-artikelen.
Maar het briefje is vooral interessant om de achterkant, waarop de onderwijzeres het volgende schreef:
 

================

"M.H.,
Van deze mooie gelegenheid maak ik 'n dankbaar gebruik om een brutale vraag te doen. Zoudt u mij misschien aan een paar kousen kunnen helpen. Deze zomer zal ik u dan wat gerookte aal toezenden. Bij voorbaat mijn hartelijke dank.
Vriendelijke groet,

de onderwijzeres."

===============

Foei, een opvoedster van onze kinderen, die een dergelijk voorbeeld geeft. Die jaren van gebrek hebben ons volk toch wel een morele klap gegeven. Maar aan de andere kant ........ ik stel me zo voor dat het een aardig jong ding is, dat onderwijzeresje, en ik zie ze met een heerlijke frisse zeewind tegen de dijk optornen op pad naar haar relatie bij de visafslag en haven. Afgezien nog van die gerookte paling, is het misschien toch wel jammer dat we niet in kousen doen........"

Redactie De Nieuwsboom:
In die tijd werden de dameskousen gemaakt van onze garens. De nylonkousen moesten toen voor de Nederlandse dames nog komen. In Amerika en Engeland waren ze al in de handel, maar erg duur. Pas in de vijftiger jaren kwamen ze hier in de handel. Door onze eigen fabriek in Emmen werden de garens gemaakt, waarna Danlon er kousen van maakte.