![]() |
Welkom bij de historie van Enka-Ede
De continuspinnerij.
Onze continuspinnerij, de CM, is niet zo
oud als de spoelenspinnerij. Ede spint vanaf het begin (1922) op
spinspoelen. In het prille begin waren het kleine garenpakketten van ca.
100 gram garen.
Op ons research instituut in Arnhem, toen
in de wandeling proeffabriek genoemd, vonden de onderzoekingen en
proeven plaats o.l.v. Ir. G. Heim.
Vezelgaren gaf een bundel draden, die na
het spinnen in stukken werden gehakt in lengtes van ongeveer 10 cm. Na
de oorlog is dat proces vervolmaakt en de fabriek Kleefse Waard heeft
jarenlang vezelgaren gesponnen. Dit produkt wordt nu allang niet meer
gemaakt. Na de 2e wereldoorlog werd in Arnhem op de research verder
gegaan met de proeven. Een kleine proefmachine werd ontworpen en gaf
goede resultaten.
In 1948 besloten de onderzoekers in Ede verder te gaan met de uitbreiding van de proeven. Het Arnhemse garenbedrijf had geen ruimte.
Houten proefmodel van de opvanggoot
De eerste continumachine werd gebouwd in Ede in een oude bedrijfsruimte, waar nu de lege spinspoelen opslagplaats is.
Bouw CM2 ruimte 1948 In november 1949 werd op die machine het eerste garen gesponnen. Deze machine bleek echter te kort te zijn en er werd spoedig een 2e machine gebouwd, maar nu in de nieuwe hal aan de oostzijde van ons bedrijf (de welbekende CM 2 ruimte).
CM 2 machine Velen weten dit nog wel. De proefproduktie werd genoemd naar die machines CM 1 en CM 2. Geleidelijk ging het steeds beter. De spinsnelheid werd opgevoerd. De droogwalsen bleken niet ideaal te zijn, er kwamen droogkokers.. De vezelsterkte en de aanverving werd beter en het zag er naar uit dat de grote uitbreiding kon plaatsvinden. We schrijven dit nu zo, maar de eerste werkers hebben wat moeten zwoegen om het garen door de machine heen te krijgen. Je komt nooit klaar, werd er gezucht. De uitbreiding kwam. De directie had zoveel vertrouwen gekregen in de resultaten dat een grote investering los kwam. In de zuid-oost hoek van ons bedrijf werd het nieuwe gebouw geplaatst, de huidige CM. Maar eerst moest er nog 30.000 m2 grond gekocht worden van de buren. De grens van het fabrieksterrein liep namelijk aan de zuidkant niet parallel aan de gebouwen. Door de aankoop was dit wel mogelijk. De totale grondoppervlakte van de fabriek ging toen van 37 ha naar 40 ha.
Bouw van de continuspinnerij Het opruimen van het beboste terrein, het ophogen hier en het afgraven daar, om de grond op gelijke hoogte te krijgen van de bestaande fabriek, was een zeer omvangrijk werk. Met speciale zandtreinen, draglines en vrachtauto's werd dat verricht. Vele duizenden kubieke meters zand, bomen en struiken, zijn daarbij verzet. Daarna begon de bouw in 1950. Ook dat is een groot spektakel geweest. Nieuwe bouwtechnieken werden toegepast, nieuwe machines en apparaten werden neergezet, veel door eigen personeel en ook door gespecialiseerde vaklieden van buitenfirma's.
Hier wordt een garenkabel door de spinmachine gelegd.
Het waren niet alleen de spinmachines, maar
ook de gehele zuurbereiding, de vloeistofbakken voor de
schoonmaakvloeistoffen, die allemaal geïnstalleerd moesten worden. Een
gigantische klus.
De opwikkelaar in de CM
Een knelpunt was de opleiding van o.a. de
spinners. Het spinnen in de spoelenspinnerij was totaal anders dan op een
CM spinmachine. Ook werd voor het eerst in de annalen van Ede vol continu in
de produktie gewerkt. Tot die tijd werkten de natte afdelingen in 3
ploegendienst met een aangepaste weekenddienst. Ook dat vroeg een
behoorlijke aanpassing van de medewerkers en de organisatie. In de twijnerij
waren inmiddels de DD9 twijnmachines geplaatst om het garen te twijnen. Ook
op die machines waren nieuwe uitvindingen verwerkt en de machines twijnden
ontzettend snel, vergeleken met de oude twijnmachines.
Overleg bij de CM 2 machine.
We herinneren ons de eerste CM cones zonder
knopen! Dat was een wonder voor die tijd. Spoelengaren had voor A-kwaliteit
van een 1700 grams cone toch altijd nog wel 6 tot 8 knopen. Omdat de
garenkwaliteit van de CM zo goed was, werd de nieuwe naam voor dit produkt "Cronenka".
|